ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΛΕΙΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ – ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΛΕΙΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ – ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ


 

Η Διαταραχή Ελλειματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ – Υ) χαρακτηρίζεται από υπερβολική κινητική δραστηριότητα, δυσκολία συγκέντρωσης της προσοχής και παρορμητικότητα τόσο σε δομημένες συνθήκες που απαιτούν προσοχή, έλεγχο των παρορμήσεων και περιορισμό της κινητικότητας, όπως η τάξη, όσο και σε μη δομημένες, όπως το διάλειμμα. Οι συμπεριφορές αυτές είναι δυσανάλογες σε σχέση με την ηλικία και το αναπτυξιακό στάδιο και παρεμποδίζουν σημαντικά τη λειτουργικότητα του παιδιού στην καθημερινή ζωή.

Ο όρος Υπερκινητικότητα αναφέρεται σε υπερβολικό ή αναπτυξιακά ακατάλληλο επίπεδο δραστηριότητας, κινητικής ή λεκτικής, η οποία, συχνά, φαίνεται άσκοπη.

Η Παρορμητικότητα, αδυναμία ελέγχου ή αναστολής της συμπεριφοράς, εξαιτίας της οποίας δεν λαμβάνονται υπόψη οι συνέπειες των πράξεων, είναι η κεντρική διαταραχή του συνδρόμου. Το παιδί δεν περιμένει οδηγίες, δεν αξιολογεί την κατάσταση, δεν λαμβάνει υπόψη τα συναισθήματα των άλλων, συμπεριφέρεται ως ανεύθυνο, ανώριμο και απότομο. Αντιμετωπίζει σοβαρή δυσκολία να ελέγξει τις αντιδράσεις του σε άσχετα ερεθίσματα ή γεγονότα και αδυνατεί να συγκρατηθεί και να αγνοήσει πιο ενδιαφέροντα ερεθίσματα τη συγκεκριμένη στιγμή.

Ο όρος Ελλειματική Προσοχή αναφέρεται σε διάχυτες δυσκολίες εξαιτίας μικρής έκτασης της προσοχής και δυσκολιών συγκέντρωσης. Εκδηλώνεται σε ακαδημαϊκές και άλλες δραστηριότητες, πρακτικές και κινητικές, καθώς και στην επικοινωνία δια μέσου συζήτησης. Η διαταραχή παρατηρείται, κυρίως, σε καταστάσεις που απαιτούν προσοχή και σε ασαφείς ή επαναληπτικές δραστηριότητες, όπως η ατομική σχολική εργασία. Τα παιδιά με ελλειματική προσοχή δεν διασπώνται περισσότερο από τα υπόλοιπα παιδιά από τα εξωτερικά ερεθίσματα, αλλά επιμένουν λιγότερο στις δραστηριότητες που δεν είναι ενδιαφέρουσες, για να περάσουν σε άλλες που έχουν άμεσες συνέπειες ικανοποίησης.

Η διάγνωση της διαταραχής αυτής είναι πιθανή, όταν ένα παιδί παρουσιάζει κάποια από τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

  • Δεν ανταποκρίνεται όταν του μιλούν, απαιτούνται συχνές επαναλήψεις για να τραβήξει κανείς την προσοχή του ή δίνει την εντύπωση ότι δεν κατανοεί την ποιότητα των οδηγιών.
  • Ξεχνά, κάνει λάθη απροσεξίας στις σχολικές εργασίες, οι οποίες είναι ανοργάνωτες, δυσκολεύεται να ολοκληρώσει ότι αρχίζει, περνά από μια ατέλειωτη δραστηριότητα σε άλλη και αδυνατεί να συμμετέχει κατάλληλα στα παιχνίδια.
  • Χάνει πράγματα, απαραίτητα για το σχολείο, και σημαντικά προσωπικά αντικείμενα.
  • Στο σχολείο, συνήθως, αρχίζει και τελειώνει τις δραστηριότητες τελευταίο.
  • Συνήθως, μιλά πολύ, απαντά απερίσκεπτα χωρίς να ερωτηθεί, δεν περιμένει τη σειρά του και διακόπτει τους άλλους.
  • Δυσκολεύεται να εστιαστεί εκ νέου όταν διακόπτεται και να διορθώσει μια ακατάλληλη ή δυσπροσαρμοστική αντίδραση.
  • Κινείται νευρικά, στριφογυρίζει στη θέση του ή σηκώνεται, ενώ αναμένεται το αντίθετο, τρέχει και σκαρφαλώνει σε ακατάλληλες περιστάσεις και παρουσιάζει τάση για ατυχήματα.
  • ΠΗΓΕΣ: Διαδίκτυο
    Παπαγεωργίου Β.Α., (2005), Ψυχιατρική Παιδιών και Εφήβων, Εκδ. University Studio Press, Θεσσαλονίκη